Pagina's

zondag 21 januari 2018

Waterspreeuw in de AWD

We hadden afgelopen weekend helaas weinig tijd voor een lange wandeling en dus besloten we de AWD te bezoeken om de redelijk zeldzame waterspreeuw te spotten. Hij was hier al eerder gezien en waarom zouden we ook nu geen geluk hebben? Eenmaal aangekomen in de AWD zagen we 2 fotografen naar een kleine plas kijken. Van afstand pakten we onze telelens en begonnen dezelfde plas te observeren. En ja hoor, na pakweg 10 minuten de AWD binnengelopen te zijn, was het al meteen raak. Daar zat de waterspreeuw. Na een paar ver afgenomen foto's en naarmate het drukker werd met fotografen besloot de waterspreeuw met enige regelmaat heen en weer te vliegen. Grappig om te zien dat de hele club de vogel achterna gaat. Wij besloten mee te gaan in de optocht. Schijnbaar had het beestje niet zo veel aandacht voor de fotografen, want hoe dichtbij men ook kwam, het beestje bleef rustig zitten. En op die manier krijg je dus een mooie rapportage van de waterspreeuw.











Zoals gezegd hadden we weinig tijd en dus waren wij best tevreden met deze foto's. Helaas was het hierdoor een kleine wandeling en bleven we in de buurt van de ingang. Bij dezelfde plek als de waterspreeuw liet zich ook de gele kwikstaart zien en de ijsvogel. Laatstgenoemde zat echter op een te grote afstand om een mooie en scherpe foto te nemen. Niet ver hier vandaan konden we nog wat plaatjes van de herten schieten. Daarna was het echt tijd om te gaan. Wie weet wat waarneming.nl ons een volgende keer brengt.





zondag 14 januari 2018

De Buffelkopeend in Barendrecht

Ondanks dat het weer nog niet echt mee werkt en de griepepidemie zo langzamerhand aan het verdwijnen is, konden we afgelopen week eindelijk weer eens een fototocht houden. Om niet steeds naar eenzelfde gebied terug te gaan, wordt het steeds moeilijker om een tocht te bepalen. Vandaar dat we het eens op een andere manier deden. We besloten om eens te gaan kijken op waarneming.nl

Op de betreffende site staan genoeg waarnemingen, maar is het meeste toch wel ver uit de buurt. Uiteindelijk kwamen we de Buffelkopeend in Barendrecht tegen. Deze bijzondere eend was ook al eens te zien in een uitzending van vroege vogels in 2015. We hadden onze bedenkingen of we deze eend wel zouden tegenkomen. In eerste instantie gingen we het natuurgebied in wat grenst aan de Oude Maas. Het was er één en al drassigheid met vele knotwilgen. Sommigen zien er zo hol en afgeleefd uit, dat je je afvraagt hoe ze nog kunnen blijven groeien en bloeien.




We hebben de hele route gelopen, maar zijn nauwelijks leven tegengekomen. Een mooi gezicht zijn de vele boten die op de Oude Maas varen. Aan het einde van de route gingen we nog eens kijken waar die ochtend de buffelkopeend nu daadwerkelijk was gespot. Dit bleek dus aan de andere zijde te zijn, in de Gaatkensplas. We liepen via de dijk terug naar de auto om vervolgens eerst wat reeën in het veld te zien staan. Ondanks de enorme afstand waarop wij ons lieten zien, hadden ze ons al gauw in de gaten en voor we het wisten waren ze nagenoeg het hele veld overgestoken.




Aangekomen bij het parkeerterrein namen we de auto naar de Gaatkens Plas. We parkeerden in een woonwijk en tuurden door onze camera's. En ja hoor, op grote afstand was daar de Buffelkopeend. We probeerden steeds dichterbij te komen, maar uiteindelijk hadden we het volle bereik nodig van onze telelenzen om deze eend op de foto te zetten. Al met al was de missie geslaagd.




vrijdag 8 december 2017

Goois natuurreservaat

Omdat het weer de laatste tijd niet mee zat besloten we voor dit jaar nog eenmaal een fotohut te bezoeken. Omdat de meeste hutten vol waren kwamen we uiteindelijk uit bij het Goois natuurreservaat. De toegang naar de hut was vrij gemakkelijk, behalve wat gerommel met de sleutel van het hek. Eenmaal binnen het terrein zie je vrij gauw de hut beneden. Er is plek voor 3 personen. Het was er vrij koud dus vandaar dat we eigen dekens hadden meegenomen. En dan is het zitten geblazen. Die dag hadden we één nadeel, het doorkijkraam. Deze besloeg steeds waardoor een hoop foto's wazig waren. Hiervoor is een flesje aanwezig, maar heeft ons niet geholpen. We konden echter ook door gaten in een camouflage doek fotograferen. Al snel kwamen de eerste vogels. Het waren de koolmezen, pimpelmezen, boomklevers en roodborstjes die al gauw de weg gevonden hadden.











Ook al komt de trein iets te vaak langs, het stoort de vogels niet, net zo min als het verkeer aan de andere kant. Na verloop van tijd verschenen dan ook de spechten, kuifmezen en Vlaamse gaaien. Vooral de kuifmees was voor ons leuk omdat we deze nog geen enkele keer wisten vast te leggen.







Stiekem hoop je toch op iets meer. Zo verscheen inmiddels ook de vink, de koperwiek en de zwartkopmees. We kunnen echter niet zo 1,2,3 het verschil zien tussen een matkop en een glanskop. Dat laten we graag aan de kenners over.








Uiteraard waren we gezien het weer met alles tevreden, echter hadden we iets meer verwacht. Misschien zijn we wel verwend. Toch mogen we niet klagen over de foto's. We hebben er weer een tweetal soorten bij en hebben een leuke dag gehad. Eenmaal in de hut is het toch weer spannend wat je voor de lens gaat krijgen. We, of in ieder geval ik, heb me die dag vreselijk geïrriteerd aan een merel die elke minuut op het raam zat te tikken en andere vogels weg joeg. In het nieuwe jaar gaan we weer wat hutten af. Wellicht kunnen we onze verzameling uitbreiden.

vrijdag 10 november 2017

Treurige dagen

Jullie hebben al een tijdje geen foto's van ons gezien. Mijn vader kreeg sinds augustus slecht nieuws. Een tumor bij zijn blaas zorgde er voor dat hij moest rondlopen met twee drains naar zijn nieren. Zijn gesteldheid ging zienderogen achteruit, totdat hij op 28 oktober j.l. overleed. Dit was een treurige tijd. Hij heeft altijd aangegeven door te gaan waar je mee bezig bent en je door niets en niemand uit het veld te laten slaan. De zorgen voor hem en mijn moeder hebben er voor gezorgd dat we maar weinig aan wandelen toe kwamen. Hier en daar hebben we nog wel een uitstapje gemaakt, maar meer dan dat was het niet. Uiteraard hebben we altijd ons fototoestel bij ons, dus foto's hebben we zeker gemaakt, alleen namen we er niet echt de tijd voor. Dat gaat vanaf nu hopelijk weer anders worden. Afgelopen zaterdag zijn we naar de AWD geweest. Ouderwets weer een hoop herten, maar wat voor ons hoopgevend was, was het geluid van de groene specht. Steeds als we dichterbij kwamen ging de specht naar een andere boom. Uiteindelijk hebben we getracht om dit beestje vanuit de verte te fotograferen. Verder hebben we een paar foto's uit Hoek van Holland en hebben we de macrolens gebruikt. Nu maar hopen dat het weer wat beter gaat worden, zodat we met voldoende licht kunnen fotograferen.